DSM gebruikte voor het afvoeren van vervuild en zuurstofarm water de Ur, die uitmondde in de Maas. De Ur, in de volksmond al snel “stinkbaek”genoemd.

Ter bescherming van de visstand in de Maas werd door DSM de zogenaamde watertoren gebouwd. Door opstuwing van het sterk vervuilde en stinkende water werd zuurstof toegevoegd.
   

De Beekstraat gezien vanuit de Weerd. De Beekstraat noemde men begin van de eeuw de Onderstestraat. Het huis rechts op de foto is al vele tientallen jaren geleden afgebroken. In dit huis tegen de steile helling van de Kattekop, woonde destijds de familie Stein-Verheyen. (In 1901 verhuisden zij vanuit Brühl naar Urmond).
 

De zeikkar van Sjiel Bergers. Vanuit de Beekstraat naar de Weerd. Het paard vervoert de gierton in de richting van de Weerd. In een zogenaamde zeikkelder werd de gier opgevangen. Met een emmer, aan een lange steel bevestigd, werd het eruit gehaald en in een mobiele gierton gegoten.

Heeft u informatie voor bij deze foto laat het ons weten redactie@urmond.nl.
 

oat van Urmond met op de achtergrond de drie kerktorens

 
Het huis op de voorgrond werd het laatst bewoond door het echtpaar Giel en Marieke van Hees. De weg langs de Ur werd vroeger achter de sloat`genoemd.
 

Grotestraat, aan de linker kant de ingang van de protestantse kerk en links de bocht om richting Bergstraat. Op de voorgrond de waterpomp en rechts van de waterpomp de Beekstraat.

Op de opgang naar de protestantse kerk lag het pand van de familie Hendrix. Deze woning werd afgebroken in 1960 en in de plaats kwam er een groenvoorziening. Links ligt een gedeelte van het domineeshuis. Op de achtergrond zien we nog het uit 1685 daterende kerkje liggen.
    

Huwelijksjubileum familie Janssen. Uitbaters van gelijknamige café Janssen in de Beekstraat.

Op de opgang naar de protestantse kerk lag het pand van de familie Hendrix. Deze woning werd afgebroken in 1960 en in de plaats kwam er een groenvoorziening. Links ligt een gedeelte van het domineeshuis. Op de achtergrond zien we nog het uit 1685 daterende kerkje liggen.
    

Uit 1685 daterende kerkje van de Nederlands Hervormde Gemeente. Na veel moeilijkheden kregen de hervormden toestemming tot het bouwen van een kerk. Een van de voorwaarden was dat deze kerk niet te dicht bij de Rooms-Katholieke kerk mocht staan. Op 21 juli 1685 werd Hermannus Hermanni gekozen tot eerste predikant.
   

Ingang naar de hervormde kerk

Heeft u informatie voor bij deze foto laat het ons weten redactie@urmond.nl.

De vroegere café van koster Cosemans aan de Grote Straat omstreeks 1920.

Op de foto (v.l.n.r.) Greet Driessen, Marie Cosemans en Beth Meulenberg. In dit café werd in 1906 het besluit tot oprichting van een fanfare genomen. Het was ook het eerste onderkomen van Fanfare St. Martinus.
   

Dit Pand werd gebouwd in 1774, wellicht als zakenpand, waarvoor de omlijsting in hardsteen, van deur en raam, een aanwijzing kan zijn. In de loop der jaren heeft het pand ook als harmoniezaal en café dienst gedaan.De laatste decennia werd het door de Kosters familie Cosemans bewoond.
    

Aan linkerzijde, met poort, de woning van Harie "'t Zaegerke". Hij was de laatste Maasloods. In de kerktoren missen we hier nog het uurwerk dat later aangebracht werd.
    

Witte vakwerkhuisje van Bet en Ties Heyen. Hierin was een winkel in koloniale waren gevestigd. Men kon hier alles krijgen wat in de huishouding nodig was. Dit was waarschijnlijk Urmonds oudste pand.
    

Achter de woning van de familie Smeets aan de Grotestraat lag deze fanfarezaal uit een vroegere tijd.

Je kijkt naar de T splitsing met de grote straat. Links van de splitsing, begin van de Terpkerk. Tegenover ligt(deel van) de boerderij van Hendriks (vader van Alfonsa Hendriks). Rechts ernaast ligt een steegje, nu trappen omhoog. Rechts van steegje woonhuis met daarachter de Tiendschuur.
   

 
In het linker pand woonde destijds Hubke en Marieke Bours. Het pand rechts werd bewoond door Thieu Cosemans en zijn vrouw Fien Krens. In dit pand was een winkel gevestigd voor de verkoop van koloniale waren onder de naam : cooperatief.
 

Maasstraat trappen naar Terpkerk 

Broeder Harie was samen met zijn broer Willem jarenlang lekebroeder in het klooster van Urmond.

Deze broers Hermans waren afkomstig uit Obbicht.

In het kloosterarchief lezen we dat broeder Willem de 'meest Urmondse' was.

Jarenlang zijn de broeders Willem en Harie de verdienstelijke termijnbroeders van Urmond geweest.

Regen noch sneeuw, koude noch hitte konden de broeders weerhouden om zomer en winter met de bedelstaf rond te gaan in Urmond en vele andere Zuidlimburgse plaatsen. De milde gevers beloonden zij gaarne met hun gebed en hun wijze raad.

Als bagage-meester en kruisdrager van de Urmondse processie naar Kevelaer waren de broeders 'de onmisbaren'.

Broeder Willem werd geboren te Obbicht op 24 juni 1873 en stierf in het ziekenhuis te Sittard op 2 juni 1940 in het 39ste jaar van zijn professie en werd op het Urmondse kloosterkerkhof begraven.

Broeder Harie werd geboren te Obbicht op 27 november 1870 en overleed Paasdag 9 april 1950 in het 52ste jaar van zijn professie. Hij werd begraven op het kloosterkerkhof te Wijnandsrade.
   

Urmonder Maasstraat.
   

Trappen vanuit de Maasstraat naar de Terpkerk.

Vooraan links woonde vrijgezel Keesmeekers en daarnaast in de boerderij woonde Jennecatrien met haar zoon Thieu Salden, door alle Urmondenaren “Thieu van de bath” (Thieu van Jannes )genoemd.
   

Je kijkt hier naar het ouderlijk huis van Annie Cremers-Claessen (Annie van Ciel van Kaatje).

In 1854 kochten de paters het leegstaande woonhuis (linkerkant klooster) van de familie Bauduin. Het huis van de familie Bauduin met zijn drie verdiepingen en vijf vensters het voornaamste woonhuis van Urmond.
   

Het voorfront van het totale kloostercomplex van de paters Minderbroeders Conventuelen aan de Bath te Urmond, omstreeks de jaren twintig. In 1854 kochten de paters het leegstaande woonhuis (rechts) van de familie Bauduin. De vleugel in het midden werd er in 1856 tegenaan gebouwd. De kloosterkerk (links) namen de paters in 1860 in gebruik. Ongetwijfeld was het Bauduin-huis met zijn drie verdiepingen en vijf vensters brede bakstenen gevel het voornaamste woonhuis in Urmond. Het was een fraai burgerlijk monument. Aan het eind van de jaren vijftig viel het klooster ten offer aan de sloophamer. Dit slopen was noodzakelijk, want Urmond was door de mijnbouw zeven meter gezakt, waardoor het klooster een aantal keren per jaar in het Maaswater kwam te staan.
   

Het Glazere Straotje in Urmond thans Kloosterstraat.

Meisje rechts is Annie Claessen, een dochter van kleermaker Wil Claessen

Deze foto is gemaakt vanaf het smalle pad naar de paterskerk het Juddebergske genoemd omdat er vlak naast een klein Jodenkerkhof ligt.Via dit pad kon de bevolking van Urmond de Paterskerk bereiken. Rechts de paterskerkmuur.
   

Op de Bokkenkar in de Kloosterstraat in 1950. Op de kar Thé Cosemans en zoon Tjeu.
   

In de jaren dat deze foto werd gemaakt woonde in het eeste huis liks het echtpaar Gerrit en Berpke Smeets. Het volgende huis werd bewoond door Sjanke en Marie Salden en vervolgens Hoeb Bovens en Fien Meulenbrg. In het laatste huis voor het trappenstraatje woonde Giel Gelissen en Truuke Kurvers.
 

Komende vanuit de Grote Straat zag de Urmondse Maasstraat van 1932 er zo uit. De hier afgebeelde woningen zijn reeds tientallen jaren geleden onder de sloophamer gevallen. Op dezelfde plaats staat nu de fanfarezaal. Vroeger woonde in het linker huis bakker Joseph Strijkers (getrouwd met Maria Heyen) en zijn familie. In het witte huis ernaast woonde de familie Didden. Hun zoon Jan had een fietsenhandel met reparatie aan de Bergerweg. Hij was ook de oprichter van de Urmondse fietsclub UTC (Urmondse toeristenclub). In het derde pand van links gezien was de winkel van de familie Heyen - Hendrix. De witte vakwerkwoning was eveneens van de familie Heyen. Het is waarschijnlijk een van de Urmonds oudste bouwwerken geweest. Rechts lag destijds de winkel (coöperatief) van Tjeu Cosemans.
   

Op duidelijke wijze illustreert deze opname het verval en de ontvolking van de Bath tengevolge van de mijnverzakkingen en overstromingen. In de kinderwagen zit José Cosemans en achter de kinderwagen is An Cosemans.

Terpkerk vanaf de Bath
    

Foto genomen vanaf voorzijde Terpkerk.In de Grotestraat zien wij nog de melkwagen van Frits die dagelijks verse zuivelproducten verkocht langs de deur.

De oude terpkerk bezat een schitterend interieur. Onder meer de preekstoel was een ongelofelijk staaltje houtsnijwerk. Bij het verval van deze kerk werd de inboedel voor een habbekrats verkocht. De preekstoel is waarschijnlijk in Sittard terecht gekomen. Niets staat op papier en is dus niet na te trekken.

De statieschilderijen zijn later gevonden op de zolder. Deze antieke schilderijen waren totaal vergaan. Enkele lijsten resteerden nog.
   

Op de trappen van de rooms-katholieke St Martinuskerk stond de fotograaf, die van de kasteleinsvrouw Fien Buskens-Heyen en een onbekend meisje deze foto maakte. Het kasteleinsechtpaar had geen nakomelingen. Hun uitspanning stond bekend als een echte kaartcafé. Verder hield de gemeentedokter Dols woonachtig in Geleen hier zijn spreekuur voor de Urmondse en Bergse patiënten. Vervolgens mondelinge overlevering was dit café het tweede verenigingslokaal van de fanfare St. Martinus. Later verhuisde de muiziekvereniging naar de zaal P.Wauben. Linksonder bevindt zich het niet zichtbare trappenstraatje naar de Bath. (linkerkant trappen naar de bath)
    

Tant Baej had een goedlopende koloniale zaak in de Grotestraat. Werkelijk alles voor de dagelijkse huishouding was er te krijgen. Voor de jeugd was dit een paradijs want tant Baej verkocht ook “paek” ,“zeuthout” en  "borssokker"

Later werd de winkel nog diverse jaren gerund door Ben en Elly Bergevoet. Tot op heden woont Elly nog steeds in het pand.
    

Winkel van Baej

In het midden van de Grotestraat ligt het pand Cosemans. In een later stadium werd de gevel helaas wit gekalkt. Enkele jaren gelden is het pand geheel gerenoveerd en in oude staat hersteld. Hier woonden destijds Frits (van de Keuning) en zijn zus Fien. Frits was een van de bekendste dorpsfiguren van Urmond.
    

Deze foto is uit 1929. Het huis rechts werd aan het einde van de jaren twintig afgebroken om plaats te maken voor het huis van de familie Konings (kerkmeester en raadslid). ook een gedeelte van de buurgevel werd gesloopt.

   
Een Duitse soldaat door Urmonds  Grotestraat.

Foto gemaakt door Theo Knops

Inkijk richting Terpkerk.

Links vooraan het pand van Netje en Anna Vaessen, vervolgens pand Meerstad.

Rechterkant Huis van Loon, pand Cosemans en Kicken.
   

Vanuit de Grotestraat een inkijk in de Hoolstraat, met op de voorgrond een van de drie dorpspompen.In het eerste huis rechts woonde landbouwer Lenske Meersmans en aan de linkerkant ernaast woonde Baer Konings. In het derde huis van rechts woonde landbouwer en mijnwerker Piet Bours. En in het tweede huis aan de linkerkant woonde de familie Didden. Helemaal links bewoond de familie Van Loo momenteel de zeventiende-eeuwse woning.
   

Huis van familie Bours in de Hoolstraat

  (tekst op foto fout)

Achter het patersklooster lag het “Juddebergske”. Boven aan de Juddeberg lag een begraafplaats van een Urmondse Jood.

  (tekst op foto fout)

Naast de Juddeberg lag de Hoolstraat. Naam is waarschijnlijk afkomstig van de oude benaming “holle weg”, een door hoge besnoeiing omrande wegje.
   

Grotestraat met rechts de wagen van "Fritte Nol".

Boerderij van Fong Leers, Groote Straat 85. Momenteel hoek Raadhuisstraat-Grotestraat.

Arnoldus Alphonsus Leers was geboren in Genk op 29 december 1866 en gehuwd met de Urmondse Maria Ida Muris, geboren op 24 mei 1886.
   

Op deze foto ziet men het afgebroken pand van Baer Smeets, die hier een café en danszaal exploiteerde. Later vestigde zijn zoon Mart zich hierin met een kapperszaak. Voor de opbouw van dit pand, stond hier een smidse, waarin Bertje de Smeed (Kevers) zijn ambachtelijke werkzaamheden uitvoerde.

Een blik op de vroegere Koestraat (thans Brugstraat) gezien vanuit de Grotestraat. Geheel links woonde, in het prachtig gestucadoorde huis, de familie Fong Leers-Muris. In het ernaast gelegen pand direct naast het ANWB bord werd in het jaar 1902 het eerste Urmondse postkantoor gevestigd. typerend voor deze foto is de varkenskar van Giel Demandt.

Rechts de boerderij van de familie Hendrix. Daarnaast de fietsenzaak van P. (Pietje) Demandt in de Brugstraat. Aan de linkerkant Pietjeberg.

Gezien vanaf de dijk, kijken we in de Brugstraat. Rechts het dak van de boerderij van de familie Hendrix. Daarnaast de fietsezaak van P.J. (Pietje) Demandt, Brugstraat 140, voorzien van een zonnescherm. In de volgende huizen woonden Thies Driessen, getrouwd met Ida Demandt (zus van Pietje), daarnaast het cafe van Toon Wagemans en zijn vrouw Beth Maessen, gevolgd door de woning van Theodoor Bours. Op de hoek rechts een schuur.  
    

Een gedeelte van de Brugstraat liep bergop naar de hoger gelegen brugopgang. In de volksmond kreeg deze helling de naam “Pietjeberg”, genoemd naar de bewoner aan de voet van de helling, fietsenreparateur Pietje Demandt.
 

Binnenplaats van het ‘Burgemeeester Strijkershuis’aan de Brugstraat nr. 4. Boven de voorraadschuur de ankers 1723. De schuur is ouder dan het woonhuis.
    

Pand Smedts, met op voorgrond paard met kar en de familie Smedts

Hoek Grotestraat Raadhuisstraat.

Op Raadhuisstraat 2 (links) woonde de familie van Pierke Notten. Rechts op de hoek woonde vroeger schrijnwerker Geelke Dols.

Naast Dols woonde de familie van Ties Maessen (midden) en het volgende huisje zijn broer Pierre Dols. Daarnaast het huis van Fong Leers.
   

Links slagerij Quanjel en daarnaast de winkel van familie Notten
  

Bij de aanleg van het Julianakanaal werden plotseling alle verbindingswegen tussen de dorpen Urmond en Stein geblokkeerd. Om de inwoners van Urmond aan deze nieuwe situatie te laten wennen kwamen voor de woning van familie Wessels-Heijen, wegomleidingsborden te staan. Deze borden wezen naar de brug die nog voor het graven van de nieuwe vaarroute was geplaatst. Op de foto de boerderij van Christiaan Wessels, waarin hij woonde samen met zijn vrouw, drie dochters en twee zonen. Het huis was kleiner dan de schuur, waar varkens, paarden, koeien en kippen in afzonderlijke ruimten waren ondergebracht. Op de voorgrond zit Christiaan Wessels met bezoek uit Brussel: Chris Heijen en vrouw Louisa. In 1939, net voor de oorlog onderging het pand een fikse verbouwing.
   

In de jaren 60 bezat Urmond nog een  wielerronde die op Hemelvaartsdag verreden werd. Het parcours was berucht om zijn helling (Bergstraat) en zijn vele moeilijke bochten. Deze ronde is een stille dood gestorven aangezien de organisatie financieel niet meer op te brengen was.

Hij bleef ook na zijn pensionering in 1930 in het huis wonen met zijn vrouw . Hij overleed in 1954, zijn weduwe bleef er wonen tot haar dood in 1963! Daarna werd het Jongenshof en onlangs is het afgebroken.

Het voormalige notarishuis aan de Raadhuisstraat. Recent vond hier een grondige renovatie plaats waarbij slechts de voorgevel werd gespaard.

In de jaren 1822-1960 kende Urmond liefst 13 notarissen. Meest markante was wel notaris Haan, een vraagbaak voor velen in de wijde omgeving. Hij bewoonde dit pand van 1901 tot 1963. Sinds 1964 is het gebouw in gebruik als opvangcentrum voor jongeren (Stichting Gastenhof).
   

Nog een mooie foto van het voormalige notarispand.

Dit is een foto uit 1928 van het voormalige postkantoor aan de Raadhuisstraat te Urmond, met postmeester Harrie Lemmens (piet de Pos) en vrouw Ida en de kinderen.
    

Vanuit richting Berg een gezicht in de Raadhuisstraat. Het lage gebouwtje aan de linkerzijde was jarenlang in functie als politiebureau.

Links vooraan het pand Cosemans-Krens. Dit echtpaar haalde destijds zelfs hun 60-jarige huwelijksfeest, een unicum.
   

Het familiebedrijf van de sjmeed Chris Worms en echtgenote Marie met zijn zonen Sjaak, Jo, Thei, Wim en dochters Annie en Sjannie was van groot belang in de Urmondse gemeenschap. Sjaak emigreerde in 1960 naar Canada en Jo en Theo zetten de zaak van vader voort. Begin zeventiger jaren ging men in zee met Limagasmet de aanleg van huisaansluitingen in geheel Limburg. Het bedrijf Worms maakte een enorme groei door met tientallen werknemers in dienst. Later is het bedrijf verhuisd naar een industriepark in Sittard. Het oude pand met loods werd in begin  jaren tachtig door de gemeente opgekocht en gesloopt.

Op de foto staan Will Breuls en Guido Quanjel. Deze twee vertoefden in hun prille jeugd dagelijks vele uren"bie de sjmeed". Ze brachten hun jeugd er grotendeels door en werden met name door Jo en Thei "opgeleid". 

In 1937 werd het oud gemeentehuis Urmond gebouwd
   

In 1937 werd het oud gemeentehuis Urmond gebouwd

De officiële opening van het Urmondse gemeentehuis was op zaterdag 27 augustus 1938. Momenteel wordt dit pand bewoond door kunstenaar Cees Verhoeve.
   

Het oud gemeentehuis Urmond 1965
     

Het oud gemeentehuis Urmond 1965

Oorspronkelijk deed het oude gemeentehuis dienst als openbare school. (van 1866 tot 1890). In 1890 werd de school verbouwd tot gemeentehuis. De nieuwe school kwam tussen Urmond en Berg te liggen.

Waarvoor de vlag uithing is tot op heden niet bekend.
    

In vroegere jaren werd er een bootverbinding onderhouden tussen Urmond en het Belgische Meeswijk. Nog steeds liggen langs de oever van de Maas aan Urmondse zijde de trappen naar het veer.
   

Aanleg kanaal aan de zuidkant

Omdat ten behoeve van het Stikstof Bindings Bedrijf (SBB) van de Staatsmijnen een spoorweg aangelegd moest worden, tussen SBB en het Julianakanaal, kwam tussen Urmond en Stein een brug. Immers, het spoor sneed de verbinding tussen beide dorpen af. Er kwam een betonnen brug, die op deze ansichtkaart in wording is. Uiterst links staat een kapel, die werd gebouwd door de echtelieden Heyen-Tholen, bij gelegenheid van hun gouden bruiloft in 1924. Door de brug was men genoodzaakt de kapel te verhuizen naar de Paalweg. Nog steeds wordt dit spoor intensief gebruikt voor industrieel vrachtvervoer
   

In 1933 werd een aanvang genomen met de aanleg van de kanaalbrug. In 1936 was dit project afgerond. Latere jaren moest de brug verhoogd worden waarvan deze foto getuigt.

De aanleg van het Julianakanaal was een ingrijpende gebeurtenis voor Urmond. De Koestraat (nu Brugstraat), die een verbinding vormde met Geleen, werd door het kanaal van de landkaart geveegd. Midden op de foto ziet u nog een elektrische paal staan die aangeeft waar de Koestraat voor de graafwerkzaamheden lag. Bij deze paal stond ook het huis van Pieter Hubertus Brouwers afkomstig uit Cadier en Keer en zijn vrouw Maria Elisabeth Bours uit Urmond. Ze vertrokken noodgedwongen met hun drie dochters op 19 oktober 1933 naar Cadier en Keer. Een locomotief trekt twaalf wagons voort naar de graafmachine die het kanaal aanlegt. Een aantal Urmondenaren keken naar de werkzaamheden.